Gisteren was de eerste van vele kankersessies. Waar ik had verwacht dat ik erna groen zou uitslaan en als een gloeiworm zou rondlopen, viel dat meer dan mee (of tegen…?).
Kapotmoe thuis, maar nog steeds niet een ziek gevoel. Dat blijft nog steeds een ware mindfuck. Ik hoef mij waarschijnlijk niet al teveel zorgen te maken, dit was pas dag 1.
Vanochtend voelde ik mij zo merkwaardig goed dat ik zelfs een rit naar de sportschool heb gewaagd. Het was fijn en ook weer mindfuckerig.
Deze foto verbeeldt het allemaal hoe ik mij nu voel: moe, voldaan, blij, verdrietig, behoefte aan een goed stuk op de huid gebakken zalm met krieltjes & broccoli (onder het mom verboden vruchten zijn het lekkerst, ik mag 2 dagen geen vette vis).
De eerste voorzichtige danspassen zijn gezet.
Ik kan niet genoeg benadrukken hoeveel energie ik put uit jullie lieve woorden.
Maak er een mooie dag van❤️.
