Vandaag is het precies 4 maanden geleden dat het mes in mij werd gezet. Dat mijn 2 vriendinnen niet langer meer als eeneiige tweelingen door het leven zouden gaan.
Het eerste moment dat ik haar zag na de operatie was op zijn zachts traumatisch. Ik had er toch iets te makkelijk over gedacht.
Ze zag eruit alsof iemand net een deuk in een pakje boter had geslagen. Een inham met een verschrompelde rozijn erbovenop geplakt. Ik schrok mij letterlijk het apenzuur.
En nu, nu is het alweer 4 maanden geleden.
Mijn vriendinnen zijn weer -soort van- on point (…). Bijzonder om te ervaren hoe mijn lichaam zo veerkrachtig is. Dat het continue op zoek gaat naar die homeostase. Ik ondersteun mijn lijf met liefde. Door voeding, door sport & bezinning. Oh boy wat doet dat goed.
En toch, er is ook een lymfeknoop verwijderd en dat heeft meer & langer impact dan ik dacht. Mijn linkertricep voelt continue alsof hij net wakker wordt uit een diepe coma; verdoofd met lichte tintelingen en is nog lang niet op krachten.
(Nogmaals, mijn actieve levensstijl is hierbij wel mijn redding, maar doet mij wederom afvragen waarom dit niet meer actief wordt gepromoot en begeleid, juist tijdens de chemo. Hoe had ik erbij gezeten als ik dat niet had gedaan, fysiek én mentaal. )
Ik kan mezelf tijdens het sporten echt frustreren dat ik nog lang niet weer op dezelfde kracht ben als voor deze hele kankerzooi, maar dan vraag ik mij direct af hoe ik erbij had gezeten als ik niet had doorgesport tijdens de chemo, als ik niet ketogeen had gegeten, als ik niet naar binnen was getreden en op zoek was gegaan naar kleine Jill die riep om aandacht & liefde.
Het einde van het actieve behandeltraject is in zicht. Ik vind het spannend, alleen als ik de woorden zo opteken. Want, we zijn er nog niet, nog lang niet, en dat is oké. Ik kom er wel, met ups en nog best veel downs. Maar dat is oké. Het vertrouwen groeit, stapje voor stapje met hier en daar een uitglijder. Op dat soort momenten bewonder ik mijn littekens met een lach & een traan en herinner ik mijzelf liefdevol aan deze levensveranderende dansmarathon die ik met jullie aan mijn zijde doorloop.
Liefde. En zon. Veel zon.
