F*CK IT

Alhoewel deze quote weinig hoopgevend of zelfs motiverend lijkt, is het dat juist wel.  

Al jaren was (of ben?) ik op zoek naar mijn purpose, ikigai, mijn reden voor leven. Waarvoor sta ik elke dag op, waar word ik ontzettend blij van en waarmee kan ik ook nog eens mijn geld verdienen?  
Goedemorgen…
Geen lichte thema’s als je net je ogen opent en de zon voorzichtig je kamer komt binnenkruipen.
Impact maken, een verschil maken, een indruk achterlaten. 
Ertoe doen. (Sterker nog, dit voorjaar heb ik zelfs een seminar gevolgd dat geheel in het teken stond van ‘Find your Purpose’). Zomaar een aantal steekwoorden die voor mij randvoorwaarden waren voor mijn purpose.

“Je verhaal wordt er niet lichter op Jill”, hoor ik je denken.

Have patience, hear me out.

Na mijn actieve kanker-behandeling had ik namelijk een gevoel van urgentie gekregen. Elke dag kan immers je laatste zijn. Dat had ik nu letterlijk aan den lijve ervaren. Dus elke dag stond ik op, met “dit is dé dag waarop ik alleen nog maar dingen doe waar ik gelukkig van word”. Ik kan je vertellen, dat is niet echt helpend. Beter gezegd, dat is pretty overwhelming. Want waar ga je Dé Dag dan mee vullen. Dat moet dan wel echt de bomb diggity zijn. 
Resultaat: vrijwel dagelijks startte én eindigde ik als verlamd op de bank en had ik aan het einde van de dag uren in mijn hoofd gebivakkeerd zonder enige vorm van actie. 

Zoals de trouwe lezer weet, was ik ooit een Sugarmomma. Ik bakte dagelijks de een na de andere bake of cake en maakte ik zo heel wat mensen blij met een Jillicious pile of diabetes…dat was mijn life purpose, I was living the dream.
Dat stopte in september 2019, niet omdat het niet goed liep, in tegendeel, het liep als een malle. 
Nee, het stopte, omdat mijn fysieke & geestelijke gezondheid het bijna niet meer aankon. Ik was letterlijk roofbouw aan het plegen op mijn lichaam.
In de jaren erna heb ik daarom volle bak ingezet op mijn gezondheid. 
Met resultaat. Ik werd sterker en sterker, zelfs kanker heeft mij niet klein gekregen (wel grijzer).
Maar.
Het veranderde ook mijn visie op gezondheid en de invulling van mijn purpose. Ja, ik word enorm gelukkig (maar echt gelukkig) van bakken, maar als voeding aan de grondslag ligt van onze gezondheid, hoe kan ik dan -naar eer en geweten- gebak maken & verkopen? 
Ik kan je vertellen dat is de mindfuck der mindfucks: 
sugar is my forte, but so is health.
Een dikke vette errror dus. 
Hulp kwam echter uit zeer onverwachte hoek.

“Je bent wel bijzonder, maar niet uniek.”

Oncoloog

In mijn afsluitende gesprek met de oncoloog sprak zij namelijk de legendarische woorden: “Jill, je bent wel bijzonder, maar niet uniek.”
…
Dat zette wel wat wheels in motion, tot say the least.
En ze heeft gelijk (even los van mijn mening of dit nou de juiste toon is tegen een voormalig kankerlijer).

Alhoewel ik graag het verschil wil maken op deze aardkloot, groot of klein, als ik een stap naar achteren zet, iets verder uitzoom en nog eens goed kijk, dan zie ik dat ik enkel sterrenstof ben in het heelal. 
Ik doe er niet (zoveel) toe.
En dat is oké.
Meer dan oké zelfs. Het geeft mij adem- en bewegingsruimte. Ik hoef het leven niet zo serieus te nemen. We worden geboren, we gaan dood. En in de tussentijd “doen we maar wat” (om de wijze Demian maar eens te quoten, zo gek ben je helemaal niet Chef).

Of beter nog:

Stop giving a fuck about everything, en geef maar een paar enkele fucks aan de dingen die er voor JOU echt toe doen. (bron: De edele kunst van not giving a fuck – Mark Manson)

De adem- en bewegingsruimte heb ik om weten te zetten in energie. En wat voor energie. 

Zoals je waarschijnlijk al wel hebt gemerkt, ik ben de keuken weer ingegaan. De Kitchenaid is afgestoft, de bakboeken zijn van zolder. En deze keer zijn ze here tot stay. 
Die eerste keer dat ik weer “mocht” bakken van mezelf was het niet alleen suiker dat ik door mijn aderen voelde stromen, nee, ik voelde pure liefde voor het vak. 
Tja, in welke vorm verder? Geen idee. Maar in de tussentijd zal ik bakken, schrijven en in beweging blijven (letterlijk & figuurlijk gezien de sugarrushes). Want motivatie & inzicht komt enkel door beweging.

Wat zijn jouw F*cks to give?